هزینه زندگی در پایتخت Reviewed by Momizat on . نتايج بررسي‌هاي شهرداري ‌تهران درباره كيفيت زندگي در پايتخت و همچنين شاخص‌هاي اقتصادي در اين كلان‌شهر حاكي است: خانوارهاي ساكن تهران در ماه به‌طور متوسط حداقل ي نتايج بررسي‌هاي شهرداري ‌تهران درباره كيفيت زندگي در پايتخت و همچنين شاخص‌هاي اقتصادي در اين كلان‌شهر حاكي است: خانوارهاي ساكن تهران در ماه به‌طور متوسط حداقل ي Rating:
شما اینجا هستید:خانه » اقتصادی » هزینه زندگی در پایتخت

هزینه زندگی در پایتخت

نتایج بررسی‌های شهرداری ‌تهران درباره کیفیت زندگی در پایتخت و همچنین شاخص‌های اقتصادی در این کلان‌شهر حاکی است: خانوارهای ساکن تهران در ماه به‌طور متوسط حداقل یک میلیون و ۲۱۶ هزار تومان هزینه دارند که از این رقم فقط ۲۱۶ هزار تومان بابت اقلام خوراکی صرف می‌شود. در گزارشی که با عنوان اطلس کلان‌شهر تهران تهیه شده، ضمن تشریح آمارهایی درباره میزان دسترسی ساکنان پایتخت به مسکن اعلام شده است: خریداران و اجاره‌نشین‌ها اغلب به سکونت در آپارتمان‌های با متراژ حداقل ۵۰ و حداکثر ۷۰ مترمربع گرایش پیدا کرده‌اند.


 گرایش تهرانی‌ها به تملک آپارتمان‌های ۵۰ تا ۷۰ مترمربعی
بهای سبد هزینه‌‌های ماهانه هر خانوار ساکن تهران: ۱۲۱۶۰۰۰ تومان

دانش روز – خسرو یعقوبی: شهرداری‌تهران که همه ساله کیفیت زندگی در پایتخت و همچنین وضعیت متغیرهای کلان اقتصادی در این شهر را بررسی می‌کند در تازه‌ترین گزارش، از افزایش بهای سبد‌هزینه‌ای خانوارها و همچنین گرایش پایتخت‌نشینان به تملک و اجاره آپارتمان‌های متراژ‌ کوچک خبر داده است.
گزارش دنیای‌اقتصاد از جزئیات سالنامه آماری شهرداری ‌تهران حاکی است: حداقل هزینه ماهانه خانوارهای ساکن تهران، رقمی معادل یک میلیون و ۲۱۶ هزار تومان است؛ به طوری که هزینه سالانه خانوارهای مناطق شهری تهران حداقل ۱۴ میلیون و ۶۰۰ هزار تومان برآورد شده است که ۱۲ میلیون آن را هزینه‌های غیرخوراکی و مابقی را خوراکی تشکیل می‌دهد.
سهم هزینه تامین مسکن شامل اجاره‌بها یا قیمت خرید، بخش قابل توجهی از هزینه‌های غیرخوراکی را به خود اختصاص می‌دهد.
آخرین آمار از چیدمان جمعیت تهران در مناطق ۲۲گانه که مربوط به سال ۸۸ می‌شود، نیز نشان می‌دهد: ۲میلیون و ۳۷۳ هزار خانوار – با بُعدخانوار سه‌نفر- در این کلانشهر ساکن هستند که مجموع جمعیت تهران را به ۸ میلیون و ۲۱۷ هزار نفر رسانده است. براین اساس منطقه ۲۲ دارای کمترین جمعیت ساکن و منطقه۴ دارای بیشترین جمعیت ساکن است.
به گزارش «دنیای‌اقتصاد» نتایج بررسی‌های شهرداری‌تهران همچنین درباره کیفیت زندگی و اوضاع اقتصاد مسکن در پایتخت نشان می‌دهد: گرایش متقاضیان مسکن به سمت واحدهای مسکونی با متراژ کمتر از ۱۰۰ متر افزایش پیدا کرده است، به طوری که عمده تهرانی‌ها تمایل به اجاره یا خرید آپارتمان‌های ۵۰ تا ۷۰ مترمربعی با حداقل دارای ۲ اتاق را دارند که همین گرایش هم‌اکنون باعث افزایش واحدهای مسکونی با تعداد دو اتاق در سطح شهر تهران شده است.
براساس آمار منتشر شده، ساختمان‌های مسکونی نوساز در مناطق تهران اغلب مساحتی بین ۴۰ تا ۷۰ مترمربع دارند، اما متوسط زیربنای مسکونی در این کلانشهر هنوز بالاتر از ۱۰۰ مترمربع گزارش شده است.
آن‌طور که شهرداری‌تهران اعلام کرده، در پایتخت، ۵۷ درصد ساکنان مالک آپارتمان هستند و مابقی اجاره‌نشین یا به صورت رایگان در خانه‌های سازمانی سکونت می‌کنند.
در تحلیل شهرداری‌ تهران درباره نحوه تصرف مسکن در پایتخت تاکید شده است: شاخص تصرف ملکی در برخی از جوامع توسعه‌یافته همچون آلمان و سوئیس از میزان بسیار پایینی برخوردار است و کمتر از ۴۰ درصد کل ساکنان را تشکیل می‌دهد، اما در برخی دیگر از کشورها همچون انگلستان، این شاخص بالا و در حد ۷۰ درصد است. در کشورهایی که شاخص تصرف ملکی در آنها پایین است، بخش عمده‌ای از اراضی و همچنین واحدهای مسکونی شهرها در مالکیت شهرداری‌ها قرار دارد و در عین حال با توجه به سطح رفاه و برنامه‌های دولت در تامین مسکن، مردم در این کشورها انگیزه کمتری برای مالکیت مسکن دارند.
شهرداری‌ تهران معتقد است: در کلانشهر تهران بالا بودن میزان تصرف ملکی به عنوان وضعیت مطلوب بخش مسکن تلقی می‌شود، زیرا از یک‌سو در نگاه خانوارها، مسکن به عنوان محل سکونت، سرمایه و نوعی پس‌انداز برای خود و فرزندان است و از سوی دیگر، برنامه‌های دولت در تامین مسکن و بالا بردن شاخص تصرف ملکی مسکن به عنوان یک سیاست مثبت تلقی می‌شود.

حرکت انبوه سازان به سمت تقاضای بازار
گرایش تهرانی‌ها به سمت خرید یا اجاره آپارتمان‌های با متراژ کوچک انبوه‌سازان پایتخت را هم به این سمت سوق داده است.
نتایج آخرین تحقیقات مجموعه شهرداری تهران در خصوص سبد هزینه خانوارهای تهرانی نشان می‌دهد در چند سال اخیر تمایل خانواده‌های تهرانی برای مالکیت یا اجاره به سمت واحدهای زیر ۱۰۰ مترمربع کشیده شده است. اما سوال اینجا است که آیا طبع انبوه‌سازان نیز با تغییر ذائقه خانواده‌ها به سمت ساخت واحدهای کوچک متراژ تغییر کرده است؟
محمدمهدی مافی، عضو سابق هیات مدیره انجمن انبوه‌سازان تهران در رابطه با تمایل انبوه‌سازان پایتخت به ساخت متراژ کوچک‌تر به «دنیای اقتصاد» گفت: مسلما انبوه‌سازان با توجه به شرایط و تقاضای بازار مسکن به ساخت واحدهای متراژ کوچک‌تر روی آورده‌اند چون در این وضعیت واحدهای خود را با سهولت بیشتر و سود منطقی‌تر به فروش می‌رسانند.او اظهار کرد: به نظر می‌رسد نتایج این تحقیقات از روی پایان کار واحدهای احداثی به دست آمده باشد که در حقیقت الگوی مصرفی مردم را نشان می‌دهد.
او به تفاوت ساخت واحدهای زیر ۱۰۰ متر با آپارتمان‌های با مساحت بالای ۱۰۰ متر مربع اشاره کرد و گفت:ساخت واحدهای کوچک‌تر در مقایسه با واحدهای بالای ۱۰۰ متر برای انبوه سازان اندکی در هزینه‌های ساخت متفاوت است به طوری که ساخت واحدهای متراژ پایین اندکی هزینه بیشتری را به انبوه سازان تحمیل می‌کند اما با توجه به اینکه عامل تعیین‌کننده در تعیین متراژ واحدها تقاضای بازار است با وجود این هزینه چون در حال حاضر واحدهای کوچک‌تر تقاضای بیشتری دارد هزینه‌های اضافی پوشش داده می‌شود.


کلمات کلیدی:

دیدگاه خود را بنویسید

بازگشت به بالا